«Το σκάφος Ελλάς εκπέμπει συνεχώς SOS». Αντί Επικήδειου για τον Σαράντο Καργάκο: Ο σπουδαίος δάσκαλος που αγάπησε με πάθος τον τόπο του1


Ο Σαράντος Καργάκος. Φωτογραφία αρχείου: Ευρωκίνηση/ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ.

Aντί Επικήδειου για τον Σαράντο Καργάκο: Ο σπουδαίος δάσκαλος που αγάπησε με πάθος τον τόπο του!

Στην Κυριακάτικη «Δημοκρατία» (13-1-2019, σελ.21) διάβαζα το τελευταίο άρθρο του Σαράντου Καργάκου «Για μια κυβέρνηση παντός καιρού» και θαύμαζα όχι μόνον τον ορθόν Ελληνικόν Γλωσσικόν λόγον που χρησιμοποιεί ο έγκριτος αυτός ιστορικός συγγραφέας, αλλά και τον αληθή, καυστικόν και εθνικοπατριωτικόν λόγον που διατυπώνει στα εκατοντάδες άρθρα του, ως δημοσιογράφος κολοσσιαίων διαστάσεων.


Και τον «ζήλευα» γιατί αναγνωρίσθηκε εν ζωή απ’ όλο το φάσμα των κεντροδεξιών και εθνικοπατριωτών Ελλήνων. Αλλά και στους Αριστεριστές ενέπνεε σεβασμό, εκτίμηση, δέος, φόβο αλλά και πολλές φορές οργή για τις καυτές αλήθειες που ευθαρσώς διατύπωνε. Φαντασθείτε λοιπόν το «σοκ» και το ρίγος που ένοιωσα όταν πληροφορήθηκα από το διαδίκτυο την Δευτέρα το βράδυ (14-1-2019) τον θάνατον αυτού του Ανδρός!

Κι είπα: «Δεν έπρεπε να φύγεις εσύ τώρα»! Σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για την πατρίδα μας, χωρίς να δεις την Ανοιξη στη χώρα μας και την πατρίδα μας Ελλάδα να ορθοποδεί και πάλιν, αποτινάσσοντας τα αντεθνικά στοιχεία του Αριστερισμού, που βυζακώθηκαν σαν κόκκινα στρείδια στην Εξουσία. Και χωρίς να δεις να ξεφεύγει η Ελλάς τους σκληρούς σκοπέλους της γειτονικής μας τρικυμίας (Τουρκία, Αλβανία, Σκόπια κ.λπ.).

Κρίμα! Κρίμα! Κρίμα, φίλε μου Σαράντο. (Διότι θα πρέπει ο αναγνώστης να γνωρίζει ότι ο Σαράντος Καργάκος υπήρξε προσωπικός φίλος του υπογράφοντος. Οτι επεσκέφθη το Πολιτισμικό Μέλαθρο Ρόδου -το μουσείο μου- ότι μου απέστειλε ιδιόχειρη συγχαρητήριον επιστολή γι’ αυτό και ότι μου δώρισε 3 τόμους του έργου του «Μέγας Αλέξανδρος»). Βαθειά λοιπόν η θλίψη και ο πόνος, όμοιος μ’ αυτόν της απωλείας συγγενικών προσώπων. Κι είπα ακόμη πως: Αν είχαμε 20 Καργάκους στα ΜΜΕ της χώρας δεν θα παθαίναμε τόσες απανωτές «νίλες» και εξευτελισμούς στον παρόντα αιώνα.

Στο τελευταίο λοιπόν αυτό άρθρο του (ως έπεα πτερόεντα) επισημαίνει μεταξύ άλλων και τα εξής: …«Η Ελλάς αποβιομηχανοποιήθηκε, έχασε την αγροτική και κτηνοτροφική της ευρωστία και ασκήθηκε στο δανεικώς ζήν, δηλαδή στο παρασιτικώς ζην, που μας έφερε στη ζητιανιά..». «Το σκάφος Ελλάς εκπέμπει συνεχώς SOS».

Και καταλήγει: «Επιστροφή στις ρίζες μας, με συστηματική επιστημονική καλλιέργεια ώστε κάθε στρέμμα γης να αποδίδει όσα αποδίδει ένα στρέμμα στην Ολλανδία και στο Ισραήλ. Αυτόν τον δρόμο προς την γη περίμενα να δείξει από νωρίς ο πρωθυπουργός για να δημιουργηθεί μια νέα εύρωστη τάξη πιονέρων. Αν βέβαια του θυμίζει κάτι τούτη η λέξη».

Δυστυχώς φίλε μου Καργάκο (και κάθε Καργάκο, Γιανναρά, Καλεντερίδη, Βελόπουλο, Κρανιδιώτη, Ν. Λυγερό, Ν. Μαριά, Μυλωνάκη κ.λπ. που πονάς τον τόπο που σε γέννησε) κανείς δεν σας άκουσε από τις αριστερίζουσες και «προοδευτικές» δυνάμεις. Διότι όχι μόνον η αμορφωσιά τους αλλά και το μονόπλευρο, παρωπιδικό και αντεθνικό τους μένος (που προσομοιάζει με κείνο των φανατικών ισλαμιστών), δεν τους επιτρέπει ν’ ακούσουν άλλες ιδεολογικές φωνές, ούτε να δουν έστω την άλλην όψιν του νομίσματος.

Κυρίως δε, με εμπάθεια και φανατισμό θέλουν να επιβάλουν τις Λενινιστικές – Δικτατορικές τους απόψεις ακόμα και στο πιο κρίσιμο εθνικό θέμα, το Μακεδονικό (που τόσες φορές μιλήσαμε) αγνοώντας το 80% του ελληνικού λαού που αντιδρά δυναμικά, και υπέγραψαν ερήμην του την κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών, ένεκα της οποίας απεχώρησε κι ο Πάνος Καμμένος από την Κυβέρνηση.

Ο Καργάκος (όπως κι ο αείμνηστος Χριστόδουλος και ο Μ. Θεοδωράκης) λέει ρητά ότι: «Η παράδοση του ονόματος Μακεδονία θα είναι εθνική συμφορά»! Σε κατ’ ιδίαν δε συζήτηση μού ανέφερε ότι κι εμείς οι Ρόδιοι, ως απόγονοι Δωριέων κατά έμμεσον τινα τρόπον είμαστε Ελληνες Μακεδόνες, απ’ αυτούς που έφθασαν στην Πελοπόννησο με την περίφημη «Κάθοδο των Δωριέων» (Ηρόδοτος 1, 56). Κι ότι ούτε τους φυσικούς της πόρους εκμεταλλεύεται η Ελλάς προς ίδιον όφελος, αλλά τους ξεπουλά στους ξένους έναντι πινακίου φακής. Αφαιμάσσει τους συνταξιούχους και μισθωτούς για να ξεχρεώνει 90 χρόνια τους δανειστές και αναγκάζει 1 εκατ. νέους μας να ξενιτεύονται στην αλλοδαπή.

Αντιθέτως, άνοιξε τις πύλες μας σε τριτοκοσμικούς λαθροεισβολείς φανατικούς ισλαμιστές για ουσιαστική αλλοίωση του Ελληνικού αλλά και Ευρωπαϊκού κόσμου, που δεν προσφέρουν απολύτως τίποτε κι όμως απαιτούν στέγαση, σίτιση, οικονομική ενίσχυση. Ο Σαράντος Καργάκος μιλούσε για όλα αυτά στα άρθρα του, τα οποία ήσαν αγλαό φως μέσα στα σκοτεινά κανάλια των Ελληνικών μυαλών με την ελπίδα μήπως και ξυπνήσουν από τον βαθύ ύπνο της νιρβάνας και του ωχαδελφισμού τους.

Αυτός ο ιστορικός και δημοσιογραφικός γίγαντας με τις άπειρες επιμορφωτικές ομιλίες του σε Συλλόγους όπου εκαλείτο (μεταξύ αυτών και ο Σύλλογος Πελοποννησίων Ρόδου «Ο Μοριάς»), έπρεπε να καλείται για αντίστοιχες ομιλίες στα κρατικά ΜΜΕ αλλά και στα Σχολεία, για να αντλούν δύναμη και περηφάνια για την πατρίδα μας Ελλάδα τα νέα παιδιά μας, τα Ελληνόπουλα! Κι όμως. Παρηγκωνίζετο (όπως κι ο υπογράφων) από τους κυβερνητικούς «φωστήρες» της Κεντροαριστεράς που χρόνια τώρα προσπαθεί να μας πείσει για τις ορθές θέσεις της, για «πρόοδο» (πού είσαι Ιάμβλιχε να δεις τους νεοέλληνες), για μια Νέα Τάξη Πραγμάτων, για μια Παγκοσμιοποίηση και για μια …οριστική Ταφή των εθνικοπατριωτικών αντιλήψεων.

Ο Σαράντος Καργάκος, πλην των άλλων χαρισμάτων του ήτο και ταπεινός άνθρωπος. Κι η ταπεινότητά του αυτή φαίνεται στο τρίτομο έργο του για τον Μέγα Αλέξανδρο (που επανέκδωσε και η εφημερίδα «Real News») όπου δεν καταγράφεται ούτε μία γραμμή του πλουσιοτάτου βιογραφικού του! Επίσης, αρνήθηκε προτάσεις κομμάτων για να πολιτευθεί, προτιμώντας την Πολιτικήν της Διδασκαλίας και δη αμισθί! Στη δε ιδιόχειρη επιστολή του προς εμέ (3-9-2015) σημειώνει μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Βρίσκομαι σε συνεχή διαμάχη με το Πολιτικό και Πνευματικό μας Κατεστημένο… Ουδέποτε εδέχθην τιμητικήν διάκρισιν διότι το να σε τιμά επίσημος φορέας της Πολιτείας συνιστά… ατίμωσιν και βάρος. Τους έχω ονομάσει ρετάλια και ρεμάλια! Πιστεύω ότι το καλύτερο βραβείο για ένα δημιουργό είναι το έργο του». Και ο Σαράντος Καργάκος άφησε πλουσιότατο ΕΡΓΟ!! Πολυγραφότατος ως ήτο, αφήνει ολόκληρο θησαυρό γνώσεων και Ιστορίας. Από τα 75 ιστορικά, φιλολογικά, εκπαιδευτικά, γλωσσικά, δοκίμια, ταξιδιωτικά και λογοτεχνικά βιβλία που έγραψε παραθέτουμε τα κάτωθι: Μαθήματα Ιστορίας (1969-1971), Μαθήματα Εκθέσεων (1970), Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (2 τόμοι), Μέγας Αλέξανδρος (3 τόμοι), Ολυμπιάδα μητέρα Μ. Αλεξάνδρου, Ασσασίνοι: Οι ιστορικές καταβολές της ισλαμικής τρομοκρατίας, Η Παιδεία σήμερα η Παιδεία αύριο (2006), η Ιστορία της Ιστορίας: Εξέλιξη και Μεθοδολογία. Οι νέοι και το τραγούδι τους. Παγκοσμιοποίηση και φιλελευθερισμός. Από τον Κύκλωπα στον Οδυσσέα.

Φίλιππος και Αλέξανδρος και υψηλή Στρατηγική. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ο θάνατος του Ευγένιου. Η Μικρασιατική Εκστρατεία 1912-1922 από το Επος στην Τραγωδία (2 τόμοι).Αιθιοπία-Αβησσυνία μια Ελλάδα στην Αφρική. Η Αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως. Η Οικονομία κατά την Ελληνικήν Αρχαιότητα. Το Θαύμα των Ελλήνων: Η Προσφορά του Αρχαίου Ελληνικού Κόσμου. Η Ελλάς κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-13. Κίνα: Οπως την ήξερα και όπως την είδα. Μεγάλες Μορφές και Μεγάλες Στιγμές του ’21. Καβάφης: Η Νεώτερη Αιγυπτιακή Σφίγγα. Λιβύη: Αναζητώντας το χαμένο «Σίλφιο» στην Ελληνική Κυρήνη. Ελληνική Παιδεία: Ενας Νεκρός με… μέλλον. Οι Πέρσες και Εμείς. Σατιρικά. Καρυωτάκης. Η Ιστορία από τη σκοπιά των Τούρκων. Τούρκοι και Βυζάντιο. Το Οθωμανικό Imperium. Μεσόγειος: Η υγρή μοίρα Ελλάδος-Ευρώπης. Το Βυζαντινό Ναυτικό. Η Ελληνικότητα της Μακεδονίας. Η Ιστορία της Αρχαίας Σπάρτης (2 τόμοι). Η Ιστορία των Αρχαίων Αθηνών (3 τόμοι).

Η Πολιτική Σκέψη του Παπαδιαμάντη. Για μια Δημοκρατία Ευθύνης. Ολυμπία και Ολυμπιακοί Αγώνες. Παγκοσμιοποίηση. Προς ένα Παγκόσμιο Ολοκληρωτικό Σύστημα Εξουσίας. Αλεξανδρούπολη: Μια νέα πόλη με παλιά ιστορία. Γαργαλιάνοι: Ο τόπος και η ιστορία του. Συντακτικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης. Αλβανοί, Αρβανίτες, Ελληνες. Η Ιστορία του Ελληνικού Κόσμου και του Μείζονος Χώρου (2 τόμοι). Ο Δάσκαλος της Κλεφτουριάς Ζαχαρίας Μπαρμπιτσιώτης. Λυκούργου: Κατά Λεωκράτους. Η Στρατηγική του Λόγου. Ο Βασιλιάς είναι γυμνός (εξωτερ. πολιτική μας). Ο Εθνομάρτυς Σμύρνης Χρυσόστομος. Δημ. Γαλανός-Αλεξία. Ιερά Μονή Αγίων Αναργύρων Πάρνωνος. Φίλιππος και Αλέξανδρος ως Στρατιωτικοί και Πολιτικοί Ηγέτες. Από το Μακεδονικό Ζήτημα στην Εμπλοκή των Σκοπίων.

Απουλία-Ελληνόφωνα χωριά Κ. Ιταλίας. Προβληματισμοί: Ενας Διάλογος με τους Νέους (6 τόμοι). Ξαναδιαβάζοντας την Φόνισσα. Το Πλοίο των Τρελλών και η Αγονος Πολιτική μας Γραμμή. Μικρασιατικός Πόλεμος. Εις τον Τύπον των Ηλων (Πολιτικοί Στοχασμοί). Προσεχώς κατεδάφιση. Ανθρωπογεωγραφία. Γενική Ιστορία. Πλάνητες Λίθοι. Κωνσταντίνος Παλαιολόγος: Ο τελευταίος των Βυζαντινών και ο Πρώτος των Ελλήνων. Ο Σαράντος Καργάκος πραγματοποίησε επίσης άπειρες τηλεοπτικές εκπομπές στον «Σκάι» με τίτλο: Γνωρίζοντας την Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδος, Αθήνα ζαφειρόπετρα, Περί Ευρώπης, Παιδείας, Εξοπλισμών, Συνθημάτων Προεκλογικών, Για την Γλώσσα, τους Πολιτικούς, τον Ρατσισμό.

Ας πούμε όμως και λίγα βιογραφικά του στοιχεία: Ο Σ. Καργάκος γεννήθηκε το 1937 στο Γύθειο Λακωνίας. Σπούδασε Κλασσική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δίδαξε στη Σχολή Πολέμου του Ελληνικού Ναυτικού, στη Σχολή Εθνικής Αμύνης και Διακλαδική Σχολή Θεσ/κης. Συνεργάτης περιοδικών: Πανσπουδαστική, Πολιτικά Θέματα, Οικονομικός Ταχυδρόμος, Πειραϊκή Εκκλησία, Ερυθρός Σταυρός, Κοινωνικές Τομές, Ιχνευτής, Ελλοπία, Εθνικές Επάλξεις, Ευθύνη, Νέμεσις.

Εγραψε σε εφημερίδες: Εστία, Σφήνα, Ελεύθερος Τύπος, Καθημερινή, Απογευματινή, Δημοκρατία.
Ενυμφεύθη την δικηγόρο και εκπαιδευτικό Ιωάννα Κώττα και απέκτησε 2 τέκνα: Τον Ιωάννη (ιστορικό-φιλόλογο) και την Ρωξάνη (Γερμανικής Φιλολογίας). Εφυγε για πάντα από κοντά μας ο Σαράντος Καργάκος. Εφυγε ένα σπινθηροβόλο πνεύμα κάνοντας τον ουρανό πλουσιότερο και την Ελλάδα μας φτωχότερη.

Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο πόνημα για τον εκλιπόντα διότι ήτο αστείρευτος πηγή γνώσεων και συγγραφής αλλά σταματώ εδώ για χάρη του αναγνωστικού κοινού. Κλείνω λοιπόν με τα δικά του λόγια: «Προσδοκώ ανάσταση του φιλοτίμου μας. Εχουμε μια τιποτένια Πολιτική διότι εξ αιτίας του τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού εκμαυλισμού συγκροτούμε ένα σύνολο χαυνοπολιτών δηλαδή κεχηναίων και χασκόντων πολιτών».
Και «Ζούμε την εποχή της εκπούστευσης και εκπουτάνευσης του Εθνους».

Ας είναι λοιπόν αιωνία η μνήμη αυτού του Ανδρός και Ανθρώπου, με την ελπίδα να καταχωρηθεί εις την 1η χορεία του Πανθέου των Πνευματικών Διδασκάλων και Ταγών.

* Ο Σπύρος Κατσούρης είναι νομικός, οικονομολόγος, συγγραφέας, πολιτειολόγος, εκπαιδευτικός, Βραβευμένος Ποιητής, πρώην Τμ/χης Τραπέζης της Ελλάδος, Δ/ντής του Πολιτισμικού Μελάθρου Ρόδου.

Comments